وجه تسميه در وجه تسميه اين قسم از نكاح به [ شغار ] وجوهى گفته شده كه ذيلا درج مىگردد : 1 - كلمه [ شغار ] مشتق است از [ شغر ] به معناى بلند نمودن يكى از دو پا مىباشد و بنابراين تقدير دو وجه در تناسب اين نكاح با مشتق منه آن گفته شده است : الف : آنكه در نكاح رفع يكى از دو پا و بلندكردنش واقع ميگردد چه آنكه در وقت همبستر شدن بناچار مرد يا زن يا زن باينعمل مبادرت ميورزند فلذا ضرب المثلى كه در عرب مشهور است و ميگويند : اشغرا و فخرا از همين قبيل و متضمن همين معنا مىباشد . ب : اين نكاح چون مهر در آن مرفوع و ساقطست از اينرو با [ شغر ] در اصل رفع تناسب دارد . 2 - آنكه اين لفظ از [ شغر البلد ] به معناى خالى ماندن شهر از قاضى و سلطان مشتق مىباشد چه آنكه نكاح در اين فرض از مهر خالى است . قوله : نكاح الشغار : بكسر شين و بفرموده شارح با فتحه نيز قرائت شده است . قوله : و هو نكاح كان فى الجاهلية : ضمير [ هو ] بشغار راجع است . قوله : و هو رفع احدى الرّجلين : ضمير [ هو ] به شغر راجع است .